Welkom op de website van Mw.AVanderLucht!

Laat je raken,
blijf haken,
proef de smaken van haar gedichten, spreuken, mijmeringen, essays, verhalen….

Je bent uitgenodigd om haar werk te lezen en je te verwonderen.
Als een tekst jou bevalt, mag je hem voor eigen doeleinden gebruiken onder de voorwaarde dat je de bron (de website) en de auteur (mw.AVanderLucht) volledig vermeldt.

Gebruik is (onder de genoemde voorwaarden) gratis en voor niets.
Echter: ook een tekstschrijfster moet brood op de plank hebben.
Als mijn werk jou aanspreekt, is jouw vrijwillige bijdrage of donatie als blijk van waardering zeer welkom. De hoogte van een bedrag is volledig aan jou.

Aan mijn geacht
onbekend toekomstig publiek


Ik kan het u niet naar uw zin maken
als u van het woord "mooi" houdt.
Als u graag wilt roepen
"o wat mooi!"
(of iets van die strekking)
beveel ik u van harte aan
om niet verder te lezen.

Ik schrijf geen poëzie
omdat iets mooi is,
laten wij zeggen
een ding een kleur een geluid.
Ik schrijf omdat ik moet.
Dat is dan pech voor u.

Ik moet schrijven om
te kunnen blijven leven,
uit bittere noodzaak.
Nou en, zult u dan zeggen,
dat is jouw zaak.

Schrijven moet ik
om de grenzen
van mijn leven
in woorden te verkennen
en liefst even daarbuiten.
"Eureka!" roep ik
na het vinden van een woordenspel
voor mijn diepste oproer.

Het woord "verwerken"
doodt mijn tastende verkenning
door modieuze misvattingstaal.
Gelieve deze bril
af te zetten!

Mijn leven, alomvattend,
schijnt lichtend
door poëtisch filigraan.
Dát is mooi!

Denken

Ingesleten
tot op het bot
is mijn redeneren
achteraf
over de dingen
die al lang
voorbij zijn.

Tot Aristotelische hoogte
ben ik geklommen.

Na de vrije val
vang ik schuchter
met mijn schepnet
het kikkerdril
van momenten op.

Real time leven
is niet
te bedenken.

Talig

De d-tjes en de t-tjes,
dat leer je snel als allochtoon,
staan symbool voor
het zelfrespect der Nederlandse taal.
De scheidslijn tussen volkse praat
en gecultiveerde grammatica
kun je elke dag
in de geschreven pers ontwaren.

Als taalverliefde
oefen ik mij geduldig
in het alomvattende gebruik
van een vreemde taal,
maar meer nog
in de wetmatigheden
van de beelden
die tussen woorden huizen.

Bij de minste, nee geringste twijfel
of een welgemeende hint
over spelling of vervoeging
raadpleeg ik een papieren boek
of (sneller !) internet.

In het doolhof van encyclopedieën
met een groene of een witte kaft
zoek ik mijn weg in regels
met veranderlijke logica
die ook een autochtoon
soms sprakeloos laat worden.

De penseelstreken
van de beelden echter
worden door mijn eigen geest
gemaakt.

Op mijn kleurpalet
meng ik oude woorden
met nieuwe wendingen
tot nuances van betekenis.

Ik zal de puzzel
van de d-tjes en de t-tjes
toch wel
leren leggen,
denk je niet?

Marktwerking

Een product:
iets dat je nodig hebt.
Dat schaf je aan
en je gebruikt het.

Iets dat je nodig denkt te hebben.
Dat schaf je aan
en de twijfel slaat toe,
vroeg of laat.

Iets dat je niet nodig hebt.
Dat schaf je niet aan
of juist wel.
Van welk soort ben jij?

Iets dat jij niet nodig denkt te hebben
maar een ander vindt van wel.
Dat schaf je toch niet aan?
Donder op!

Iets dat geen product is,
dat je niet nodig wilt hebben
en dat je toch nodig hebt
of niet nodig denkt te hebben
maar een ander vindt
dat jij dit niet-product
dringend moet aanschaffen.

Wie trekt de portemonnee
voor het niet-product?

Ik heb vandaag een goede daad verricht.
Ik schreef een gedicht.

Aan mijn geacht
onbekend toekomstig publiek


Ik kan het u niet naar uw zin maken
als u van het woord "mooi" houdt.
Als u graag wilt roepen
"o wat mooi!"
(of iets van die strekking)
beveel ik u van harte aan
om niet verder te lezen.

Ik schrijf geen poëzie
omdat iets mooi is,
laten wij zeggen
een ding een kleur een geluid.
Ik schrijf omdat ik moet.
Dat is dan pech voor u.

Ik moet schrijven om
te kunnen blijven leven,
uit bittere noodzaak.
Nou en, zult u dan zeggen,
dat is jouw zaak.

Schrijven moet ik
om de grenzen
van mijn leven
in woorden te verkennen
en liefst even daarbuiten.
"Eureka!" roep ik
na het vinden van een woordenspel
voor mijn diepste oproer.

Het woord "verwerken"
doodt mijn tastende verkenning
door modieuze misvattingstaal.
Gelieve deze bril
af te zetten!

Mijn leven, alomvattend,
schijnt lichtend
door poëtisch filigraan.
Dát is mooi!

Protocol

Als de dood zijn intrede doet
hebben de mensen hun handen vol
aan zijn grensoverschrijdende macht.

Voor de beweging van hun harten
is geen protocol beschikbaar.
Elke allure verraadt zichzelf.

Een vrouw gaat naar de dokter.
“Ik heb last van mijn lichaam.
Maar ik weet niet wat het is.
Kunt u het onderzoeken?”

De dokter
hanteert apparaten
en vloeistoffen.

Dan gaat de dokter 
rechtop zitten.
“Mevrouw,
U heeft een nieuw hart nodig.”

Wat is de waarde van een leven
met een nieuw hart?

Een vrouw gaat naar de hulpverlener.
“Ik heb last van mijn leven.
Maar ik weet niet wat het is.
Kunt u het onderzoeken?”

De hulpverlener
kijkt en luistert.

Dan gaat de hulpverlener
rechtop zitten.
“Mevrouw,
U heeft een nieuwe ziel nodig.”

Wat is de waarde van een leven
met een nieuwe ziel?

Mechaniek

Ik doe iets het raakt mij
ik ga op weg naar het uur van omkering
ik kom terug ik ben nergens.

Ik doe niets het treft mij
ik ga op weg naar het uur van omkering
ik kom terug ik ben nergens.

Ik voel niets ik voel iets
ik ga op weg naar het uur van omkering
ik kom terug ik ben nergens ergens.

Voor dit precisiewerk
dient de smeerolie
van sublieme kwaliteit te zijn.